Jezelf zijn

Hoi Lieve Lezers,

Jezelf zijn. Persoonlijk vind ik dit een lastig onderwerp, want het is zo abstract. Het is zo abstract omdat er geen vaste regels bestaan die jezelf zijn omschrijven. Deze regels bestaan er niet omdat iedereen uniek is. Wat voor de een van toepassing is, is voor de ander weer verschillend.

Hoe zie ik het persoonlijk dan, jezelf zijn?
Iedereen heeft een eigen persoonlijkheid en karakter, met verschillende eigenschappen. Zo ook ik. De afgelopen jaren heb ik mezelf veel beter leren kennen. Ik heb een veel beter beeld van hoe ik in elkaar zit, wat ik leuk vind, waar ik waarde aan hecht, wat mijn stijl en smaak is en uit mijn emoties meer. Ik denk dat ik het daarmee heb gezegd wat ik beschouw als mezelf zijn. Ik ben mezelf wanneer ik:

  • Ik mijn emoties uit
  • Weet hoe ik ongeveer in elkaar zit
  • Weet wat ik wel en niet leuk vind
  • Weet waar ik waarde aan hecht
  • Weet wat mijn stijl en smaak is
  • Mijn persoonlijkheid uitdruk in mijn gedrag en de met de keuzes die ik maak

Ik denk dat je karakter, en de wetenschap van wat je wel en niet leuk vind, waar je waarde aan hecht en wat je stijl en je smaak is, je gedrag en de keuzes die je maakt beïnvloed. In je gedrag en de keuzes die je maakt kun je dus min of meer laten zien wie je bent. Door je gedrag en de keuzes die je maakt kunnen andere mensen ook ongeveer hoogte krijgen van hoe je in elkaar zit. Ik zeg ongeveer omdat er naast je gedrag ook nog een belevingswereld zit waar alleen jij weet van hebt.

Ik denk dat je belevingswereld ook onderdeel uitmaakt van wie je bent en hoe je in elkaar zit. Want jij kan een bepaalde situatie op een bepaald manier ervaren. En een ander ervaart dezelfde situatie op een hele andere manier. Dus ook je belevingswereld is uniek en maakt deel uit van jou persoonlijkheid.

Ik heb nu vastgesteld wat mezelf zijn voor mij precies inhoudt. En ook heb ik verteld dat ik vooral de afgelopen jaren mezelf echt goed heb leren kennen. Hoe is dit dan precies gebeurd? Hoe ben ik erachter gekomen hoe ik ongeveer in elkaar zit en wie ik ben?

Dat zit hem vooral in proberen naar mezelf toe echt eerlijk te zijn over wat ik vind voel en denk over dingen, situaties maar ook mensen. Transparant zijn naar mezelf. Ik heb vaak stil gedaan bij bepaalde situaties en mezelf de vragen gesteld: Wat voel ik nu? Wat vind ik nu echt? Hoe denk ik hierover? Welke conclusies trek ik? Waar wil ik van uit gaan? Wat wil ik doen? Wat is volgens mij het beste? Het antwoord kwam dan vanzelf. Naarmate ik dit vaker deed kwamen er verschillende eigenschappen van mij naar voren. Eigenschappen waar ik eerst geen hoogte van had.

Met het ontdekken van mezelf, het leren kennen van mezelf en hoogte krijgen van mezelf kwam ook het ontwikkelen van een eigen smaak en stijl naar voren. Hoe meer ik in contact kwam met mezelf hoe specifieker mijn smaak en stijl werden.

Ik heb nu inmiddels een redelijk beeld van wat ik allemaal leuk en mooi vind.
Een ander kan dit voornamelijk zien aan hoe ik op het visuele mijn leven inricht. Welke kleding draag ik? Hoe richt ik mijn huis in? Welke kleuren of thema kies ik voor?

Voor ik mezelf goed heb leren kennen was ik voornamelijk casual op het uiterlijke. Waar ik eerst voor namelijk voor grijs en zwart koos, kies ik nu voor kleur nadat ik mezelf de vraag heb gesteld: Wat vind ik echt leuk?

Ook heb ik de laatste tijd meer een uitgesproken mening en ik vind ook dat ik hier recht op heb. Let wel: Ik beschouw mijn mening niet direct als een algemene waarheid. Het zegt enkel iets over hoe ik me voel bij een situatie en wat ik er van vind. Nee, mijn mening is niet persé hoe een ander het ook moet zien. Maar ik mag mijn mening en gevoelens over dingen, situaties en mensen wel op een acceptabele manier uitdrukken. Niet alleen ik heb hier recht op. Ieder individu heeft hier recht op.

Ik vind dat dit de wereld juist zo’n mooie plek maakt. Iedereen is uniek en iedereen heeft zijn eigen mening over zaken, iedereen ziet er anders uit en iedereen maakt een andere indruk. Dat dat verschil er is vind ik mooi.

Nu is het natuurlijk niet zo dat je in je uniekheid het nooit eens kan zijn met een ander of kan lijken op een ander. Het is juist leuk als je iemand tegenkomt die een mening met je deelt en dezelfde gevoelens ervaart bij situaties of dingen als jijzelf of dezelfde dingen leuk vind als jijzelf. Wanneer dit gebeurt vind je herkenning bij een ander.

Mezelf leren kennen vind ik ontzettend leuk, evenals het verder blijven ontwikkelen van mijn eigen smaak en stijl. Wel moet ik erbij zeggen dat ik me zeker kan laten inspireren door anderen en hun eigen stijl. Uiteindelijk doe ik het allemaal op mijn eigen manier. Maar een voorbeeld nemen aan een ander op een bepaald gebied, betekent enkel dat de ander iets heeft of doet wat ik mooi of goed vind. De ander mag zich dan gevleid voelen want, dat ik me door de ander laat inspireren is uiteindelijk natuurlijk een compliment.

Wanneer ik zie dat een ander helemaal zichzelf is, vind ik dat mooi om te zien.
Dat ik meer mezelf ben, ben ik ook blij mee. Wel moet ik erbij zeggen dat er natuurlijk ook grenzen zijn in hoeverre je jezelf bent in het bijzijn van andere mensen. Je moet je altijd blijven beseffen dat je in gezelschap te maken hebt met andere mensen met gevoelens en kwetsbaarheden. Daarom beschrijf ik hierboven ook dat ik mijn mening op een acceptabele manier uitdruk.

Ik bedoel hiermee dat ik me ergens toch een beetje aanpas. Er zijn altijd nog sociale codes die er gelden en natuurlijk de gevoelens van een ander. Ik geef eerlijk toe dat ik hier nog mee moet oefenen, dat aanpassen. Ik kan botter uit de hoek komen dan ik het bedoel of wil. Daar zit niks rots achter, maar dat zit in mijn persoonlijkheid. Het is een eigenschap dat nog verder ontwikkeld mag worden. Verder ben ik heel lief hoor 😉

Als laatste wil ik nog zeggen dat het fijne aan jezelf zijn is, dat je omgeving dit vaak ook waardeert. Hoe mooi is het als mensen je liefhebben om wie je echt bent? ❤ Hierbij komt ook het uiten van je emoties aan te pas. Dit kan moeilijk zijn. Echt jezelf zijn met al je kwetsbaarheden is niet makkelijk. Maar het is wel een leuke uitdaging!

Hoe denken jullie over jezelf zijn? Zijn jullie jezelf? Of zijn jullie meer aangepast dan je zou willen zijn? Of hebben jullie juist een mooie balans bereikt tussen jezelf zijn en je aanpassen aan je omgeving? Ik ben heel benieuwd.

💋 Mentje

8 gedachten over “Jezelf zijn

  1. Hoi Mentje,

    Mooie BLOG weer.

    Ik ken, helaas, genoeg mensen die veelal spreken in de wij-vorm.
    Zo had mijn schoonmoeder het bijvoorbeeld eerder (toen ze nog niet dement was) vaak over ‘wij vinden dat xxx’. Hiermee bedoelde ze dan zichzelf en haar, inmiddels overleden, echtgenoot. Het komt erop neer dat ik nooit heb geweten hoe zij daar dan zelf over dacht.

    Ik heb dit zelf ook (weer) moeten leren en houd me daar nog steeds af en toe mee bezig.
    Uiteraard zijn er situaties waarin je je beter (een beetje) kunt aanpassen.
    Waar ik dan wel rekening mee houd is: In welke situatie zou ik dan welke aanpassing(en) moeten doen en hoe zou ik me daarbij voelen?

    Stijl en smaak is ook zo iets. In het verleden (begin jaren ‘90) heb ik eens een kleurenconsulente bezocht en zij liet me op een heel fijne manier zien welke kleuren mij wel of niet stonden. Ik heb nog steeds profijt van het boekje met stukjes stof dat ze me toen heeft meegegeven.

    Je hebt het over omgeving, maar die omgeving kan veranderen, net zoals jouw persoonlijke situatie. Je hoeft wat dat betreft alleen maar te kijken naar je woonsituatie.
    In hoeverre pas je je gedrag aan als je samen bent met je partner?
    Voor mij geldt dit natuurlijk ook.

    Liefs, Sytske

    Liked by 1 persoon

    1. Hoi Sytske,

      Dankjewel voor het compliment. Veel stellen gaan met de jaren in de wij vorm spreken. Ze zijn dan samen 1. Jammer als dat ten koste gaat van iemand zijn eigen mening. Jammer dat dat met jou schoonmoeder toen der tijd het geval was. Zo krijg je geen hoogte van iemand en dat kan frustrerend zijn.

      Het vinden van een balans tussen jezelf zijn en je aanpassen is denk ik voor iedereen moeilijk. Net als het vinden van een belang tussen egoïsme en altruïsme. Elk mens moet egoïstische keuzes maken omwille van zij of haar eigen bestwil. Maar inderdaad is dan de vraag: wanneer kies je voor wat? Ik denk dat naarmate je jezelf beter leert kennen en weet waar je grenzen liggen dit steeds duidelijker word.

      Wat leuk dat je voorheen naar een kleurenconsulente bent geweest. Ik ben zelf nooit op het idee gekomen maar het is natuurlijk een goed idee als je wilt ontdekken wat je eigen stijl en smaak is.

      Je aanpassen aan je partner is denk ik inderdaad een heeeel ander verhaal dan je aanpassen aan je omgeving. Een veel moeilijker verhaal aan de ene kant en makkelijker aan de andere kant. Moeilijker omdat je de neiging kan hebben jezelf te ontzien omwille van je partner. Makkelijker omdat jij en je partner elkaar beter kennen dan jij en je omgeving. Ik moet eerlijk toegeven dat ik in mijn relatie nog op zoek ben naar een balans hoor 😊

      Leuk dat je zo ingaat op mijn bericht. Ik vind het interessant om te weten hoe de kwesties waar ik over schrijf voor anderen zijn.

      Liefs 😘 Mentje

      Like

      1. Hoi Mentje,

        Bij schoonmoeder was het inderdaad heel erg, want ze sprak zelden in de ik-vorm.
        Uiteraard kan iemand stellen ‘wij gaan het liefst’, maar in hoeverre dat wij & liefst dan ook echt voor allebei geldt?
        Nu schoonmoeder dementerende is komt haar eigen mening soms meer naar boven en dat is dan wel eens verrassend (← ook voor haar (klein)kinderen).

        Egoïsme heeft een vervelende klank, maar dat wordt het meestal als je bepaalde grenzen overschrijdt. Hubby en ik doen bijvoorbeeld bepaalde dingen samen, maar andere dingen doen we zonder elkaar (← alleen of met iemand anders). Hier hebben we het eerder al eens uitgebreid met elkaar over gehad.

        Het kwam doordat ik in het verleden eens een demonstratie zag bij (ik meen) de Huishoudbeurs en daar een kortingsbon meekreeg. Die demonstratie werd gedaan met 2 vrouwen uit het publiek, waarvan de ene vrouw van Surinaamse afkomst en de andere vrouw een rode krullenbol met bleke teint en de nodige sproeten. Dat sprak me dusdanig aan dat ik al snel een afspraak heb gemaakt en daar toen erg tevreden over was.

        Dat jij in je relatie nog op zoek bent naar balans had ik al wel begrepen uit je eerdere reacties.

        Dit soort dingen spreken mij erg aan, want ik houd me hier ook nog regelmatig mee bezig.
        Het is dat jij hier dan een BLOG over schrijft dat ik het leuk vind daar dan op te reageren.

        Liefs, Sytske

        Like

      2. Hai Sytske,

        Jammer van je schoonmoeder. En ook jammer dat ze nu dementerend is. Altijd naar als dit mensen overkomt. Maar wel leuk dat je nu af en toe toch een stukje van haarzelf te zien krijgt. Dat is dan weer heel mooi.

        Egoïsme klinkt inderdaad vervelend Terwijl het heel gezond is om egoistisch te zijn. Je moe alleen binnen de kaders van het normale brengen. Als je altijd alleen maar aan jezelf denkt kom je onsympathiek over. Maar als je gewoon het beste wilt voor jezelf en jezelf op de eerste plek zet omdat je jezelf respecteert en houd van jezelf is er niks aan de hand. Dat moeten mensen dan maar accepteren hoor.

        Echt leuk hoor, wat je schrijft over die surinaamse vrouw en rode krullenbol! 🙂

        Ja in mijn relatie ben ik nog opzoek naar een balans. Waar ik eerst dacht dat ik meer voor mezelf op moest komen en meer ruimte in mocht nemen, ben ik na een ijdje observeren en speculeren toch meer aan het neigen naar mezelf juist aan hem aanpassen. Ik ben nog zoekende 🙂

        Leuk dat mijn blogs je aanspreken. Daar doe ik het voor. Ik wil mensen bereiken en amuseren. En natuurlijk met ze discuseren of gewoon speculeren. Ik vind het leuk! 🙂

        Liefs, Mentje

        Like

      3. Hoi Mentje,

        Mijn relatie met schoonmoeder is er in ieder geval beter van geworden, want eerder had ze de nodige kritiek, waar ze nu geen weet meer van heeft. Het valt andere mensen ook op dat ze minder ‘kattig’ is geworden en dat is wel een pluspunt.

        Het maakt heel veel uit of je wel of niet samenwoont. Bij samenwonen komen dingen ter sprake, zoals verdeling van taken in het huishouden, die je eerder allebei voor jezelf deed.
        En natuurlijk nog eens als het over kinderen krijgen + opvoeden gaat.
        Dochter + schoonzoon waren hier voor zichzelf al wel over uit, want schoonzoon zou korter gaan werken (hij had minder leuk werk + hij verdiende minder), maar daar stak zijn werkgever een stokje voor.

        En wat ik nu zie gebeuren is dat een vriendin hier eigenlijk tegen haar wil in 2 dagen per week de zorg voor haar kleindochter op zich heeft genomen. De ene dag gaat ze naar haar dochter toe en de andere dag is kleindochter bij haar (en haar man). De bedoeling was 5 dagen per week, maar daar heeft ze (gelukkig) een stokje voor gestoken.
        Ik vind zoiets echt moeilijk, maar hoe vaak hoor je niet dat kinderen er min of meer automatisch van uitgaan dat ze een beroep kunnen doen op ouders, puur omdat die niet meer werken? Die ouders hebben toch ook hun eigen leven?

        Ik bedenk me al schrijvende dat dit soort dingen bij zowel ‘Jezelf zijn’ als bij ‘Regie over je eigen leven’ passen.

        Liefs, Sytske

        Like

      4. Hoi Barkie,

        Wel fijn dat je schoonmoeder nu minder kattig is. Lijkt me irritant hoor een kattige schoonmoeder. Ik heb geen schoonmoeder, De ouders van Sadeq zijn beide overleden. Sadeq heeft wel een schoonmoeder en een schoonvader. Namelijk mijn pleegmoeder en stiefvader. Ze kunnen het goed met elkaar vinden.

        Sadeq en ik zijn goed in het huishouden. Taken zijn goed verdeeld en we hebben allebei vrede met hoe het is verdeeld. Ik zou graag een betere huisvrouw willen zijn maar dat komt ter zijne tijd wel 😉

        Wat vervelend dat die vriendin van jou nu met tegenzin oor kleindochter zorgt. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Gelukkig heeft ze er zelf voor gezorgd dat het bij 1 dag per week blijft en nie vijf! 😮

        Ouders en grootouders hebben zeker een eigen leven. Maar kinderen zijn natuurlijk gewend het grotendeel van hun leven op hun ouders/grootouders te leunen. Sommige gaan op eigen benen staan, andere wat minder.

        Deze onderwerpen passen inderdaad erg goed bij het hebben van de regie over je eigen leven. Want je bepaald zelf welke verantwoordelijkheden je op je wilt nemen.

        In het geval van je vriendin heeft ze dat goed gedaan: lees, 1 dag per week inplaats van 5.

        Hoe gaat het nu met je? Sorry dat ik nu pas reageer maar druk… Nog genoten van het herfstzonnetje? Ik wel een beetje gelukkig.

        Jammer overigens dat de werkgever van je schoonzoon zijn plannen dwarsboomt. Helaas kom je dat vaak tegen in het leven. Dwarsliggende werkgevers….

        Liefs, Mentje

        Like

  2. Hoi Mentje,

    Minimaal 2 dagen:
    dag 1 vriendin -> kleindochter en dag 2 kleindochter -> vriendin.
    Ik snap best dat het tegenwoordig moeilijk is om opvang te vinden, maar als de kinderen allebei volledig willen blijven werken is dat duidelijk hun eigen probleem.
    En ik heb inmiddels gemerkt dat kleindochter hier nog wel vaker is.

    Zo’n mooie nazomer is echt volop genieten. Ik ben duidelijk meer het type van lente en herfst en niet van extreme hitte of dat gure winterweer. Rustig winterweer vind ik prima, maar een paar jaar geleden was het hier spekglad. Toen durfde ik nauwelijks met de auto weg.

    Hier gaat het zijn gangetje. Vanavond eten we iets dat ik laatst heb ontdekt en ons de vorige keer zeer goed bevallen is. Dat zijn Fairtrade Original Thaise Zilvervlies Rijst Noedels en die zijn zeer geschikt voor een snelle maaltijd, want in 2 minuten klaar.
    Ze lijken op Honig mie nestjes, die van tarwemeel + tarwegriesmeel zijn gemaakt, maar die heb ik nog nergens in volkoren variant gezien.

    Volgens mij moet je per nieuwe BLOG iets aanvinken zodat mensen kunnen reageren?
    Want je nieuwe Fitgirl journey staat (nog) dicht voor reacties.

    Liefs,Sytske

    Liked by 1 persoon

    1. Hoi Sytske,

      Ik ben ook meer een herfst en lente type. Dat hele warme of hele koude vind ik maar niks. Ik hou ook heel erg van de frisse lucht in de herfst en winter. En in de herfst de romantische grijze lucht.

      Die noodles klinken lekker zeg. Ik zal eens kijken of ze hem hier ook in de schappen hebben liggen!

      Soms laat ik expres geen reacties toe en soms vergeet ik het aan te zetten. Maar bedankt voor de tip!

      Liefs, Mentje

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s